Vanmorgen zat ik met een kop koffie op het achterdek van het schip. Afrika lag voor me. De maan stond nog aan de hemel, maar de nieuwe morgen gloorde aan de horizon.
Afrika. Een continent weer ik eerder heb gelopen. Egypte en Tunesië in het noorden. Zuid-Afrika in het zuiden. Kameroen en Equatoriaal Guinea in centraal Afrika. In die laatste twee heb ik in 2005/2006 bijna een jaar gewoond.
Herinneringen aan die landen kwamen weer boven terwijl ik uitkeek naar het moment dat de zon zichtbaar zou worden.
Herinneringen aan culturen en mensen die op dit grote continent ook heel verschillend zijn.
Elk land met zijn eigen geschiedenis. Elk land met zijn eigen problemen. Elk land met zijn eigen uitdagingen.
Afrika. Een continent waar van alles gaande is. Oorlogen. Extremistische groeperingen. Ongelijkheid. Discriminatie. Corruptie. Honger. Droogte. Enz.
Maar... de zon komt op! Voor iedereen!
Een nieuwe dag!
Er is hoop! Ook voor Afrika!
En achter mij, bijna 600 mensen van meer dan 50 nationaliteiten. Afrikanen, Europeanen, Amerikanen en Aziaten. Voor korte tijd leven we samen, werken we samen, eten we samen, groeten we elkaar en met sommige heb ik een gesprek.
En soms kan ik ze vragen: "Heb je de zon gezien?"
Mooi om te lezen Kees
BeantwoordenVerwijderen